Een
eendvliegtuig of
canard (Frans voor eend) is een type
vliegtuig waarbij het
stabilo vóór de
vleugels zit in plaats van bij de staart, zoals bij gewone vliegtuigen. De eerste modellen, zoals de Santos-Dumont 14-bis, leken op een vliegende eend, vandaar de naam.
Voordelen
Het vliegtuig raakt niet
overtrokken ("stall-proof"). Wanneer het vliegtuig overtrokken dreigt te raken, gaat de neus naar beneden en zorgen de canards er voor dat de hoofdvleugel niet overtrokken raakt.
Eendvliegtuigen zijn soms minder kritisch voor de ligging van het zwaartepunt.
Eendvliegtuigen hebben
hoogteroeren, stabilisators of
elevons. Door de evelons kan het vliegtuig makkelijker rollen.
Doordat de canards de lift van de hoofdvleugels verminderen, wordt de totale weerstand van het vliegtuig verlaagd.
Nadelen
De hoofdvleugel werkt minder effici?nt door de
turbulentie van de canards.
Het is dikwijls moeilijk om
welvingskleppen (flaps) op de hoofdvleugel aan te brengen. Bij het gebruik van welvingskleppen gaat de neus van het vliegtuig makkelijker naar beneden, waardoor het vliegtuig makkelijker kan gaan
stampen. Het Beechcraft Starship probeert dit probleem tegen te gaan door een swing-wing canardoppervlak, dat naar voren zwaait voor het opvangen van het effect van de welvingskleppen. Veel canardontwerpen hebben echter geen welvingskleppen.
Bij een eendvliegtuig is de instelhoek van het stabilo met hetzelfde profiel als de hoofdvleugel groter dan de hoofdvleugel, waardoor de hoofdvleugel nooit de maximale lift krijgt. Hierdoor heeft een canardvliegtuig een hogere snelheid nodig voor het opstijgen en bij het landen dan een gewoon vliegtuig.