Go-around is de Engelse luchtvaartterm voor een
doorstart. Hiermee wordt het afbreken van de landing door een vliegtuig bedoeld. In plaats van te landen, klimt het
vliegtuig opnieuw naar een beperkte hoogte, meestal om een nieuwe landingspoging te ondernemen. De bemanning kan echter ook besluiten uit te wijken naar een ander vliegveld, en zal dan doorklimmen om de route naar het uitwijkveld te vervolgen.
Zowel de torenverkeersleider als de
vlieger kan de go-around initi?ren.
Herkomst van de term
De term wordt oorspronkelijk gebruikt bij vliegvelden waar de vliegtuigen in een wachtcircuit cirkelen totdat ze mogen landen. Als een vliegtuig dan de landing afbreekt en weer naar circuithoogte stijgt en weer in het curcuit gaat vliegen, dan wordt dit Go-around genoemd. De term wordt nog steeds gebruikt in moderne
verkeersliegtuigen, hoewel deze geen traditionele cricuits mogen gebruiken.
Redenen voor een Go-around
Er kunnen verschillende redenen zijn waarom de landing wordt afgebroken. De meest voorkomende is waarschijnlijk dat het toestel niet stabiel (stabilised) op de eindnadering zit. Dit kan door hevige windstoten komen, maar ook (zij het minder waarschijnlijk) door verstoring van het signaal van het
Instrument Landing System. Het intrekken van een
landingsklaring door de luchtverkeersleider, bijvoorbeeld omdat de
landingsbaan niet vrij is, is een reden voor het afbreken van de landing. Een andere reden kan een teken zijn vanuit de
cockpit, dat die niet gereed is voor de landing. Op een druk vliegveld worden toestellen in een piek kort achter elkaar opgelijnd (met 3 NM horizontale tussenruimte). Het missen van de (high-speed) exit van een landingsbaan, of gewoon treuzelen van de voorganger met het vrijmaken van de baan kan er al voor zorgen dat de volgende in de rij in de go-around moet.
Marine vliegtuigen doen een Go-around wanneer de haak alle vangkabels mist. Dit wordt dan een "bolter" genoemd.
Een Go-around geeft niet aan dat er een noodsituatie is, hoewel het wel het gevolg van een noodsituatie kan zijn. Een goed uitgevoerde Go-around is een veel geoefende en veilige routine klus. Toch kunnen passagiers er nerveus door worden. Daarom schrijven veel luchtvaart maatschappijen voor om na een tweede Go-around uit te wijken naar een andere
luchthaven.
Bij vluchten die onder de regels voor instrument navigatie (
IFR) vallen, wordt aan een "
missed approach" gerefereerd. De manouvre is hetzelfde, maar de
piloot volgt een voorgedefinieerde route. Als de bemanning geen nadere instructies krijgt, leid de route naar een afgelegen wachtcircuit.
Procedure
Voor beide partijen levert de go-around veel extra werkbelasting op. De cockpitbemanning brengt het toestel in een configuratie waarin met hoog vermogen snel geklommen wordt.
Welvingskleppen en
landingsgestel worden weer ingetrokken.
Voor de torenverkeersleider is het zaak zo snel mogelijk het risico op conflicten met andere toestellen in te schatten, en zo nodig in te grijpen. Voor de naderingsverkeersleider is er nog wat meer werk, want hij moet het rondgaande toestel opnieuw invoegen in het treintje vliegtuigen dat onderweg is naar de baan.
Moderne vliegtuigen die fly by wire gebruiken, hebben een "missed approach" mode die automatisch het meeste vermogen levert en het toestel instelt voor de beste prestaties.
- vol vermogen geven
- een gepaste snelheid en klimsnelheid aannemen
- welvingskleppen deels intrekken
- controleren dat je daadwerkelijk stijgt
- landingsgestel intrekken
- als je klimt en op een veilige hoogte bent de welvingskleppen helemaal intrekken
- Carburateurverwarming uitzetten
- stijgen naar circuithoogte
- beslissing aan de toweren en overig verkeer melden
Zie ook