Pitotbuis meet pi?zometrische hoogte (rechts) en lading (links)
Verschillende soorten Pitotbuizen
De
Pitotbuis is een instrument voor het meten van de druk in een gas- of vloeistofstroom. Het principe van deze meetmethode is gebaseerd op het verschil tussen de hydrostatische druk (pi?zometrische hoogte) en de lading of de som van de statische druk en de druk veroorzaakt door de snelheid van de gas of vloeistof (dynamische druk). Uit het drukverschil kan de snelheid van de stroom berekend worden. Het instrument werd in het begin van de achtiende eeuw uitgevonden door de Franse natuurkundige Henry Pitot. In het midden van de negentiende eeuw werd het door de Franse Wetenschapper Henry Darcy aangepast naar zijn huidige vorm.
Werking
In nevenstaande figuur is de werking weergegeven. De snelheid van de gas of vloeistofstroom kan worden berekend met behulp van de Wet van Bernoulli. De volgende vergelijkingen kunnen worden afgeleid:
We plaatsen een Pitotbuis, met de opening in de leiding, haaks op de vloeistofrichting. Op deze manier meten we de pi?zometrische hoogte van de vloeistof op dat punt, gelijk aan
met z de hoogte van de vloeistof t.o.v. een referentiehoogte, P de vloeistofdruk, ρ de dichtheid en g de gravitatieconstante.
Plaatsen we de uitgang van de buis echter evenwijdig aan de vloeistofstroom, dan meten we de lading, gelijk aan
met v de vloeistofsnelheid.
Uit het drukverschil ΔP (berekend uit het hoogteverschil ΔH in de buizen) kan dan de snelheid van de vloeistof berekend worden:
Pitotbuis
Lineaire weergave
