Een
windzak is een eenvoudig instrument dat een indicatie van windrichting en -snelheid geeft. Hij bestaat uit een koker van textiel, aan het uiteinde voorzien van een verticaal geplaatste metalen ring die draaibaar rond een ophangpunt is bevestigd. Een windzak is minimaal 12
voet lang. De diameter op het breedste punt mag niet minder dan 3 voet zijn volgens ICAO*annex 14. Om de windzak goed zichtbaar te maken heeft hij rode en witte banden. Elke band staat voor ca vijf knopen.
Voor betere zichtbaarheid 's nachts en in de schemering worden windzakken vaak verlicht.
Het voornaamste doel van de windzak is het zichtbaar maken van de windcondities ter plaatse aan lucht- of wegverkeer. Daarnaast gebruikt de brandweer windzakken om de verspreiding van rook en gevaarlijke gassen te kunnen voorspellen.
Windzakken vervullen een belangrijke functie op
vliegvelden en landingsplaatsen voor
helikopters. Een
vliegtuig moet namelijk tegen de wind in opstijgen en landen. Beginnende
piloten vergissen zich soms en moeten eraan denken dat de windzak geen wegwijzer is: ze moeten juist in de tegengestelde richting starten en landen. Op grotere luchthavens krijgt de piloot zijn instructies natuurlijk van de
verkeerstoren.