Do 24

Hoi Ruud,

In het boek waarvan jij een alinea plaatst hebben ze het over het zoeken naar de bemanning van U 86, deze is echter in 1943 tot zinken gebracht. Ik wou dus aangeven dat de Condor en He 111 op de dag dat ze samen op zoektocht gingen zeer waarschijnlijk op zoek waren naar een andere U -boot of misschien wel bemannings leden van een vermist vliegtuig.

groet,

Mathieu.

Mathieu,

Ik ben naar je Duitse link gegaan en heb de T 8 instrumenten bekeken.
Ik wil er één uit pikken omdat ik denk dat de schrijver op een dwaalspoor is geraakt.

Het betreft de Ladedruckmesser, de Inlaatdrukmeter of de Manifold pressure indicator.

Er wordt gesteld: Messbereich 10-50 PSI. (pounds per square inch).
En daar zit de fout, waardoor het eind van zijn verhaal ook komt te vervallen.

De ijking is namelijk niet in PSI, maar in Inches Kwik Barometerdruk. De inch is een ", en kwik heet Hg, dus "Hg.
Wij (Frankrijk enz), begonnen vroeger onze metingen van de luchtdruk met de buis van Torricelli, waarbij 1 Atmosfeer overeen komt met een kolom van 76 cm kwik. We dachten decimaal.

Het Engels/Amerikaans systeem was in inches, en 76 cm is dan 29.92 inch.

Dat hebben de druiloren héél lang volgehouden, terwijl wij hier in 1914 al over gingen op de Millibar, waarbij 1 atmosfeer overeen komt met 1013.2 mb.
En nu de HectoPascal, waar ze gelukkig ook aan zijn gaan meedoen.
Er is weer eenheid in de luchtdruk waar het de wereldluchtvaart betreft!
Dit terzijde.

Als de motor stil staat is de inlaatdruk gelijk aan de buitenluchtdruk.
Beide T 8 inlaatdrukken wijzen rond de 30 aan.
Dat zegt al dat de twee instrumenten zijn geijkt in inches kwik, én dat ze het onderling eens zijn...

Als de schaal geijkt zou zijn in PSI, zoals de tekst suggereert, dan zouden beide wijzers op rond de 14,7 getalswaarde moeten staan.
14,7 PSI komt namelijk overeen met 1 atmosfeer druk. (het omrekenen zal ik je besparen).

Ter illustratie doe ik er een S2A panel bij, de 160 uit het MLM, maar de 151 op Lelystad zou ook hebben gekund.

Bijlage 10264

Bijlage 10265

Hier twee wijzers, gemerkt 1 en 2, per instrument, zowel Manifold Press. als RPM.
Weer tweemaal rond de 30 MAP, zoals mag worden verwacht.

De R1820-82 van de Tracker had een behoorlijk sterke supercharger, waardoor Take-Off vermogen bereikt werd bij een Manifold Pressure van 56 "Hg.

Daar kwamen de Bristol Mercury en de R1820 van de T 8 en de Do 24 biij lange niet aan.
En over kwik gesproken: die Bristol motor heet toevallig heel toepasselijk zo...

Op de “ DoppelanzeigerGasanalyse” kom ik nog terug, het onding, zo ook op de Manifold Pressures op de Do 24 foto, want die wijken af.

Is het zinvol om er een apart topic van te maken? De Do 24 maakt anders wel een forse zijstap naar instrumenten.

Tracker.

Peter,

Twee aanvullingen/correcties op eerdere postings. Alleen de X-29 en X-37 hebben een
tussenlanding bij Emmerich gemmakt. Reden onbekend. Alle andere toestellen zijn van
Zuid-Duitsland rechtstreeks naar Papendecht gevlogen. De bij de bouw aanwezige MLD
vlieger Backer vloog met de eerste aflevering (X-4) mee en kon bij de Nederlandse
grens de besturing overnemen. De registratie D-AYWI is vermoedelijk op alle
afleveringen gebruikt.
Volgens mijn gegevens zijn alle instrumenten in het Nederlands gesteld. Dit was bij de
Catalina's ook zo. Mocht je interesse hebben, kan ik de lay-out geven van het geheel.
Het lijkt mij voor hier iets te veel.

Groeten,

Rob B

Dank je wel, Tracker en Rob!

Op de foto's van Tracker zie je inderdaad Nederlandse teksten. De layout is voor mij niet echt van belang.

Het lijkt erop dat er eind 1940, begin 1941 een soort terugroepactie is geweest voor de Duitse Do 24K/N's, om onder meer de instrumenten te vervangen. En er gebeurden opvallend veel ongelukken met de nog niet afgeleverde toestellen. Misschien dat daar een verband is, al zal dat wel lastig te achterhalen zijn.

Ik ben benieuwd of het nieuwe boek van Pieter van Wijngaarden over Aviolanda nog nieuwe informatie biedt over de Do 24's.

Groeten,

Peter:)

Hoi Peter,

Op de inlaat druk meter op de foto van Tracker staat in het engels "manifold pressure" ipv inlaat druk zoals de G.1 had. Op de toerenteller staat RPM ipv " toeren per minute zoals de G.1 had. Om even terug te komen op wat Tracker schreef over de fout die de schrijver van de website gemaakt heeft, ik had hem daar nog op gewezen net als op een paar ander kleine foutjes maar helaas heeft die daar nooit me op gereageerd.

Groet,

Mathieu.

Hallo Peter.

Hier enige zinnen uit het "nieuwe" boek Aviolanda.

Blz. 61: Later moesten de toestellen een tussenlanding maken bij Tolkamer (Lobith) en werd de Duitse bemanning vervangen door Nederlandse vliegers. Tijdens het overvliegen uit Duitsland werd zoveel mogelijk de loop van de Rijn gevolgd.
Toen de oorlogsdreiging nog verder toenam mocht deze route niet meer gevolgd worden en vloog men direct vanuit Friedrichshafen op Paderborn aan om van daaruit af te buigen naar Tolkamer. Voor deze overtocht naar Nederland werden alle Dornier-vliegboten steeds voorzien van de afwasbare registratie D-AYWI en hakenkruisvlaggen op beide kielvlakken.
Na 3 september 1939 werden bij Tolkamer de Duitse kenmerken verwijderd en de Nederlandse aangebracht.

Blz. 65: Het viel wel op dat veel gegevens van Dornier onvolledig of foutief werden aangeleverd waardoor niet alleen extra kosten voor fabrikanten werden veroorzaakt maar ook vertraging in de fabricage ontstond.

Blz. 71: Een van de verst afgebouwde toestellen, de X-38, werd vliegklaar gemaakt en op 21 juni 1940 overgevlogen naar de Erprobungsstelle in Travemünde om daar te worden getest als reddingsvliegboot voor de Duitse Luftwaffe. Het toestel, voorzien van burgerregistratie D-AFBT (Later D-AEAV), werd uitgerust met Duitse instrumenten, radio's en bewapening.
-------------------------------------

Waarmee ik zit bij de Do 24 is dat ik tot nu toe nergens heb gelezen hoe vliegers het zicht vanuit de cockpit hebben ervaren. Het lijkt mij dat de koepel voor hun neus het zicht behoorlijk beperkte. Er langs kijkend, dan een groot middendeel waar ze tegen de koepel aankeken en dan misschien aan de andere zijde ook nog iets konden zien. Lijkt me toch niet prettig.

Ruud.

Hoi Ruud,

Die eerste zinnen lijken me nog vrij rechtstreeks afkomstig uit het oude boek van Nico Geldhof.

De afleveringsdatum 21 juni 1940 voor de X-38 is nieuw voor mij. Maar ik hoop dat er wat meer nieuwe informatie in het boek staat, bijvoorbeeld over de beweerde sabotage door het verzet van de KD+GF die op 21 februari 1941 crashte in de start bij Aviloanda. Ik moet het nog gaan kopen.

Hallo Peter.

In het boek Aviolanda staat dat de X-38 werd overgevlogen op 21 juni 1940, of dit ook meteen de afleveringsdatum is?

Van Wijngaarden heeft het niet over sabotage aan de KD+GF wel over dat het toestel "nog steeds te weinig hoogte had" (of dat te wijten is aan sabotage?) en na een botsing met de schoorsteen van een sleepboot uiteindelijk overtrokken werd door de vlieger.
Hij schrijft dat Duitse invliegers het niet zo nauw namen met het verbod om buiten de aangewezen plaatsen op te stijgen.

In mijn laatste boekaanwinst "De strijd om de 'vergeten' brug" staat:
> Bij Aviolanda in Papendrecht worden de motoren voor 31 Dornier-vliegboten, die daar in afbouw zijn, vernietigd. <
Bij van Wijngaarden:
> Alle aanwezige motoren echter waren kort voor de bezetting op last van de bedrijfsleiding gesaboteerd. <

Vraag 1: is het jou bekend of de duitsers nadien de verantwoordelijken heeft gestraft voor de sabotage van die motoren?

Vraag 2: is het jou bekend of er ergens beschreven staat hoe de vliegers van de Do-24 het zicht vanuit de cockpit beoordeelden i.v.m. de geschutskoepel op de neus. (zie laatste alinea van mijn vorige bericht).

Groet en een prettige jaarwisseling.
Ruud.

Hoi Ruud.

Er zouden stukjes in de karton in de tanks van de KD+GF zijn gestopt. Het zal wel een daad van het naoorlogse verzet zijn geweest.

Net als, denk ik, de sabotage van die motoren.

Want Aviolanda had 'meer dan 30' motoren in voorraad, een aantal dat aardig overeenkomt met het aantal in aanbouw zijnde Do 24K-2's (dat waren er geen 30 maar 13: de Do 24N-serie. De toestellen zelf was geen haar gekrenkt, en ze werden allemaal afgeleverd met Cyclone-motoren. Daarna waren de Cyclone-motoren op. En dan zou deze partij van dertig motoren vernietigd zijn? Ik geloof het hiet.

Indien het toch is gebeurd, is het de vraag of het voor of na de capitulatie is gebeurd. Indien voor, dan denk ik niet dat de Duitsers het als onrechtmatig zouden hebben beschouwd.

Ik denk dat je vanuit de vliegerstoelen wel een beetje links en rechts langs die neuskoepel heen keek, al zal die het zicht best een beetje belemmerd hebben.

Ik wens jou en iedereen hier een fijne jaarwisseling en een heel goed 2014!

Peter:)

Do 24- en bomwapen-kenners, ik heb een vraag.

Ik heb foto's van bommen die naar een vliegboot vervoerd worden om daar te worden geladen.
Het type boot staat er niet bij vermeld, en is niet gefotografeerd.
Het zit in een 'Fokker T IV omgeving' in mijn vaders album, maar dat hoeft op zich niets te betekenen.

Nu ik de foto heb uitvergroot realiseer ik me dat ik ze niet erg vind passen in het inwendige bommenrekje van de T IV.
(ik was daar iets over aan het opzetten onder Ned Indië en Watervliegtuigen)

Bijlage 14227

Aan de zwaarte van de bom waag ik me niet; deze kan ik niet inschatten.

Ik dacht vervolgens dat het mogelijk voor de Do 24 zou kunnen zijn.
We spreken over Indië, 1938.
Maar omdat de Do 24 een bootromp heeft is het te verwachten dat ze onder de vleugel vervoerd worden.

Ik op zoek naar Do 24's met 'bums'...
Nergens te vinden!
Vliegend noch varend is er iets vastgelegd. Ook het bum-hijsen per lier op de stummel is nergens vastgelegd, althans voor zo ver mijn toch wel intensieve zoektocht uitwijst.

Ik was vergeten dat ik 'Verkennen en bewaken' van Geldhof op de plank had staan, maar de uren zoeken er in vandaag leverde ook geen oplossing.
De foto's in dat boek zijn overigens van een belabberde kwaliteit.

Wat ik er in aan trof was een tekeningetje van project P 14, met onder de bakboord vleugel een paar facultatieve bommetjes.
En op blz 59 een beschrijving van het hijsen van wapentuig naar ophangpunten onder de vleugels.
Maar nog steeds geen foto's, niets...

Bijlage 14228

Bijlage 14229

Als lokkertje heb ik een zeer mooie Do 24 foto onder 'de vergeten brug' klaar liggen.
Ik hoop dat het stimuleert..

Tracker.

Zo aan de verf te zien heeft men al heel wat afgesjouwd met deze bom! Zou het een oefenbom kunnen zijn? Lijkt ook alsof ze bezig zijn nieuwe vinnen aan te brengen, op de grond liggen er nog een paar. Die liggen zo dicht op elkaar dat het me niet waarschijnlijk lijkt dat die al aan een bom zitten.

chris

Op de DVD "HollandsGlorie" staat een stukje van een Do24 met (oefen?)bommen. 'k heb daar wel 'stills' van maar of ik die mag plaatsen???

Op dit filmpje kan je het werpen van bommen zien.


Dutch Naval Air Service (Marine Luchtvaart Dienst) 1941 - YouTube

http://foto.modelbouwforum.nl/images...09/01/Do24.jpg

Mvg,

Bart

Hallo Jaap,

De bom in de takel is een 200 kg bom, in dit geval een oefenbom van beton.
De Fokker T-IVa kon 4 van deze zware jongens meenemen.
De gedeeltelijk zichtbare staartvinnen zijn geen vervangers, maar die van een
tweede bom. Dit was voor de oorlog de zwaarste bom bij de MLD. Kort voor de
oorlog is een bom van 300 kg in ontwikkeling genomen. Productie daarvan is mij
niet bekend.
Als alternatief kon het toestel 18 bommen van 50 kg meevieren , of 1 torpedo.

Groeten,

Rob B

Dank je Rob,

Je noemt de T IVa; viel de T IV daar niet onder?

Zijn er foto's in de krochten van het archief van een T IV(a) met geopende bom deuren
onder de romp, dan wel van het actueel beladen er van?

Is er een tekening voorhanden waaruit het formaat blijkt van wat Jhr Elias noemt, het 'bommenkastje`' , zijn boek blz 75?

De verkenningstaak is uitvoerig in beeld gebracht in diverse geschriften, maar de bewakingstaak middels bombarderen blijft wat in het duister gehuld...

Tracker.

Hier heb ik een fabrieksfoto van Fokker (nr.3020) met het interieur van de Fokker T.IV met geopend bomluik en 4 geladen bommen in het rek.
Is het kastje rechts hetgeen wat je bedoelde.
Ik heb altijd begrepen dat de T.IV goede diensten in Indië heeft bewezen, maar als je zo'n interieur ziet is het toch wel een gigantisch verschil
met de Catalina en de Dornier 24 van slechts een paar jaar later.

Bijlage 14268

Om het beeld compleet te maken, nog een fabrieksfoto (1928) van de cockpit

Bijlage 14269

Ga vooral door met dit soort (voor mij in ieder geval dan) interessante onderwerpen.
Groeten Stef

Ontzettend bedankt Stef!

Mijn nieuwsgierigheid naar het interieur van de T IV wordt eindelijk bevredigd.

Prachtig, 4 bommen boven elkaar in een rek dat deels electrisch, deels met perslucht bediend werd om ze met een juist tijds-interval los te laten.

Dat ik nooit een geopende deur heb gezien op foto klopt, nu ik zie dat het luik naar binnen open gaat...

Het krukje dat met een leren riem aan de vloer is verbonden is aandoenlijk.
De apart versterkte opening voor het anker, kluisgat heet dat, en het dubbele anker dat naar ik mag hopen nog lang mee ging.
De paalsteek waarmee het aan zijn lijn vastzit ziet er wat 'ouwewijverig' uit...

Ik zou deze foto's, en andere als die er zijn graag naar mijn T IV deel overbrengen.
Maar omdat het buiten het bestek valt van de albums van mijn vader kunnen ze hier mooi blijven, onder de Do 24.

Erg illustratief!

Tracker.

Hoi Stef,

Prachtige foto's!! :thumbup: Dat smaakt naar meer.

Citaat:

---

Oorspronkelijk geplaatst door Tracker

De apart versterkte opening voor het anker, kluisgat heet dat, en het dubbele anker dat naar ik mag hopen nog lang mee ging.

---

Dat is geen kluisgat Tracker, het is een stuk verstevigde vloer waar accu's op horen te staan. Je kunt de kabels met daaraan de poolklemmen nog zien.
Lijkt me overigens ook niet erg praktisch om je anker tussen de drijvers te laten vallen, je hebt dan nl grote kans dat als je eindelijk ten anker ligt een drijver over het ankertouw gaat schuren.

Groet,

Mathieu.

Ik had me mijn dwaling al gerealiseerd, Mathieu.
Sorreee

Tracker.

ik zie dat het krukje van oma ook graag gebruikt werd bij Fokker

Een politieke blamage m.i. dat er in 1936(!) nog 12 van dergelijke, enigszins gemoderniseerde bakbeesten, werden besteld. Politiek geheel correct, maar de T.IV was - zeker voor het geld - al jaren achterhaald door Amerikaanse vliegbootontwerpen.. Wel zeer interessante foto's!

Hier is zo'n 200 kg bom opgehangen buiten de romp:
Beeldbank Nederlands Instituut voor Militaire Historie - Een 200 kg bom opgehangen aan een speciale drager, die in het bommenruim van een zeebommenwerper Fokker T-IV (1927-1940) kan worden opgehesen.

en hier een 300 kg bom (let op de kleuren, voor de helft licht, de andere helft donker)
Beeldbank Nederlands Instituut voor Militaire Historie - 300 kg bom onder een Fokker T IV LD

Hier nog een blik op het interne bommenruim (volgens mij had de T.IV helemaal geen bommenluik!):
Beeldbank Nederlands Instituut voor Militaire Historie - Bommenlast onder een Fokker T IV LD

In Deel II van mijn nieuwe boek over Aviolanda staan afleveringen en tijdstippen genoemd van de Do 24's van Manzell naar Papendrecht (en soms terug)……….

Mooie foto's van een interieur in de dertiger jaren, met een niet-dragende huid aan het stangenstelsel. Bij de foto van #56 zou het bommenluik open staan, en naar binnen. Hoe moet ik dat zien? Het witte vlak is kennelijk de open lucht, maar waar is het luik zelf, als het naar binnen opengaat? Ook de stangen-viersprong achter de opening heeft een rare scherpe afsnijding aan de linkerkant. Alsof het een gemonteerde (geretoucheerd) gedeelte van de foto is. Weet iemand hoe dat zit?