Bewapening C.X

[nibb-it]

In 1920 werd voor de Luchtvaartafdeling en de Marine Luchtvaartdienst een gezamenlijke bewapeningscommissie opgericht. Deze concludeerde eind 1921 dat de beste vliegtuigbewapening zou bestaan uit een Vliegtuigmitr. M.18 van Vickers voor de vlieger en een (Snelvuur)vliegtuigmitr. M.20 voor de waarnemer. Beide wapens werden ingevoerd.

Halverwege de jaren '30 werden de vliegtuigmitrailleurs, zoals hierboven reeds genoemd, geleidelijk vervangen door de F.N. Browning M.36. Deze bleek bij oorlogsgebruik nogal storingsgevoelig: "Bij de geleverde luchtgevechten is gebleken, dat verschillende mitrailleurs of geheel, of na een korte serie schoten weigerden. Alle bewapeningsaangelegenheden ressorteerden onder het Luchtvaartbedrijf. Volgens mededeeling van den Directeur Luchtvaart Materieel op 11 deezer, is eerst thans proefondervindelijk gebleken, dat de voor deze mitrailleurs bestemde wapenolie geheel ongeschikt is voor gebruik op groote vlieghoogten." (Brief O.L.Z. aan M.v.D., d.d. 15 maart 1940, omtrent de paraatheid der luchtverdedigingsorganen, No 151 Z.G.)

Volgens een overzicht uit 1938 waren op dat moment "16 C.X-en uitgerust met 1 of 2 vliegtuigmitrailleurs M.36 per toestel." De versleten M.18 vl.m.'s verdwenen in december 1939 uit de bewapening. De onderdelen werden gebruikt voor de mitrailleurs van de landmacht.