Een Marine vlieger gevolgd.

[Tracker "Jaap de Moor" †]

Augustus werd een ontspannen maand, voor het merendeel.
De vorige logboekpagina toont een paar mooie navigatievluchten.
Ik heb een cockpitshot van het net geleend om een keerpunt te illustreren.




Op de 17de gaat het van PAGR om de Oost naar de Laachersee in het Ruhrgebied, met een speciaal uitje naar de Möhnedam.
'Strietsend', laag over het meer om te ervaren hoe Gibson en zijn mannen het hadden uitgevoerd.
Kippenvel!
De Duitsers daar hadden wel vaker van die rondvluchtjes overhead.

Ze doen een tussenlanding op PATW.
Lunchen met de operationele hap. Het is natuurlijk wel allemaal LSK.
De Marine officier leerling zit er wat schuchter bij..

Op het stuk Twenthe Gilze worden weer andere eisen aan het navigeren gesteld.
Opdracht NAV is leuk, maar 19 NAV is puur genieten- -als je goed uitkomt tenminste.

De dag er op een rondje Friesland en Noord Holland.
De tekst is niet erg duidelijk, maar ik haal er Kampen, Stav. en D. Helder uit.
Het laatste punt van de route is vaag.

De 20 ste weer Instrument Let Downs, en de rest van de week nog meer IF.
Er wordt duidelijk naar iets toe gewerkt.

Op de 25 ste gaat er wat mis met de 38.
Met 10 minuten bloktijd staan ze weer op de ramp en stappen over.
Met de helft van het eerste nummer lukt het wel met de IF riedel.

Op de volgende logboek bladzijde gaat de 25ste nog even door.
Je hebt zo van die dagen.
De Commandant, Hulscher wil hem éven bezichtigen.
In de 160, 16 minuten maar.



Twee dagen later doet hij zijn eindtest.
En later die dag zijn Witte Kaart test, de instrument rating.

Van enige opwinding hier over is in het logboek niets te merken.
Kale mededelingen, geen uitroeptekens, bijna een anti-climax.







De eerste GCA's waren gearriveerd bij de vliegende krijgsmachten.
Men kon nu per radar naar binnen worden gepraat met lagere weerslimieten.
Het kwam overeen met de ILS limieten in de burger luchtvaart in die tijd.
Voor de leerling met een Witte kaart lag dat iets hoger.

September 1954 wordt gevuld met oefenen met dit nieuwe speeltje.
Ook goed voor de PAR operators die nog niet heel bedreven waren in hun nieuwe vak.








Er zijn nog een paar leuke dingen voor de mensen bewaard in de vorm van overlandvluchten.
Eenmaal op Valkenburg geplaatst zou hij Hoek van Holland nog een paar keer zien...





Op 10 september is het afgelopen, laatste vlucht.
GCA's, niet erg spannend, wél veilig.

Er worden grote en kleine stempels gezet onder al zijn verrichtingen.

De VVO was gedaan.

Hij was in het bezit van het Groot Militair Brevet, zoals eerder gehoopt.
Met 251 uur en 22 minuten in de knip.

De volgende stap was een beetje richting huis: MVKV, Valkenburg.

Daar waar een officier niet met Luitenant of Kapitein wordt aangesproken, maar met Meneer!

De klasse foto is van diegenen die de eindstreep hebben gehaald.
MLD'ers Smit, Kalf, Toorenaar en van Dam. Itzig Heine staat er niet op.
De tweede foto is zoals hij in het album zit.







Ik wil er nog drie Harvards aan toevoegen.

Het verschil tussen het vooraanzicht van een Harvard op de poten.
Ons allen welbekend, en een op de buik.

Waarom? Geeft een heel andere inkijk in het decolleté.




De laatste is de vergrote herhaling van de B-28 met buik op de gras stoppels.

Enige reden voor plaatsing: Mooie foto!






Tracker.