Varia. Zomaar wat Luchtvaart.

[Tracker "Jaap de Moor" †]

Ik was aan het ronddolen op het net in het Caraïbisch gebied, op zoek naar oudere foto's van KLM vliegtuigen.

Ik vond er een, en downloadde hem gedachtenloos.
Ach een DC 3 en een Convair Liner...
En zo ook de volgende.
Maiquetia, Caracas, Venezuela.







Ik zag de bergen achter de machine liggen en moest denken aan de Route Clearance Unit van KLM.
Dat was een dia en leesvoer afdeling die voorlichting gaf over de vliegvelden in diverse sectoren verdeeld over de wereld.
Als je ergens langer dan een jaar niet was geweest in een sector moest je verplicht opdraven en daar een vrij lang durende self-briefing aanhoren.

Dat onderging ik altijd zuchtend, want de afdeling was er een met een enorm waterhoofd, die buiten proportie was gegroeid door toedoen van een Bemanningsnormen- vlieger die het wiel aan het uitvinden was geweest.
Uiteraard was er ook zeer nuttige informatie, maar de foto's van wat de vlieger ging zien op final van die en die baan op dat en dat vliegveld, te beginnen op 6 mijl uit, en dat iedere mijl...
Nee, dat is gesneden koek voor de beroepsvlieger, die het meeste toch al zoveel mogelijk op instrumenten doet.

Maar bij het Waterhoofd hoorde een KLM BWK sportvlieger die zich 'opofferde' voor de RCU door zelf vliegend al die foto's op de diverse finals te maken.
En dat uiteraard op kosten van de maatschappij. De man was slim!
Ik spreek over de tachtiger jaren.

Bij de briefing over Maiquetia werd er tot vervelends toe bij iedere nadering met ieder hulpmiddel, op iedere baan, van iedere kant gezien, meegedeeld dat men bij een Go-around, of eerder bij de Missed Approach onder geen beding naar het zuiden moest vliegen!
Want daar waren bergen. Alles moest naar het Noorden, boven zee.
En dan werden de verschrikkelijke sector-hoogtes in het Zuiden weer genoemd, waaronder het gevaarlijk was om rond te hangen.

Niemand 'hing daar rond', met uitzondering van één onnozele hals, met een kleinere machine, ooit een keer.
En dat was slecht afgelopen...

Dus na een Europa periode op de Negen ging je dat weer allemaal zuchtend aanhoren, want je was dan té lang niet meer in die hoek geweest.
En onze ABC eilanden kende je ook nog goed, dus het voelde wat loos aan, daar bij de RCU, nu en dan.
Het flitste allemaal weer even voorbij, bij het zien van de foto's.

Een paar dagen later zag ik ze weer langs komen en viel me pas op dat de voordeur van de Convair opvallend vreemd open ging.
Als bij een autobus, aan draai armen.
Dat duidde op een niet pressurized romp, en de Convair 240 had dat nou juist wél.

Dan ga je verder zoeken, en blijkt dat er van dit vliegtuig maar heel weinig foto's in omloop zijn...
Ik nodig u uit.





De BWK van de RCU final-foto's breidde zijn vliegactiviteiten commercieel uit na zijn pensionering.

In Zwitserland was het een keer géén kastelenweer, en was er wel hoog terrein.
Hij keerde niet op tijd om.
Met fatale gevolgen voor hem en zijn passagiers.


Tracker.