Nog een anekdote. Ik was geëmigreerd naar Australië en nog geabonneerd op Cockpit. De verzending ging kennelijk toen nog met de 'slowboat' want meestal kreeg ik er een paar tegelijk. De post man stopten kranten en bladen niet in de bus maar gooide ze gewoon in de voortuin, ook als het regende. Dat gebeurde op een dag en niet zo zuinig ook. De bladen waar door en doornat. Het was een triest gezicht, want het natte papier viel bijna uit elkaar. Mijn lieve vrouw temperde mijn kwaadheid door ze te laten drogen en de kreukels weg te strijken. Bij zo'n vrouw loop je niet weg en we zijn dan ook 54 jaar getrouwd. JanJr.