Kijkend naar Ruuds foto's bedacht ik me dat er (soort van) regelmaat zit in de KLu straaljagers.
Meteor mooi
Thunderjet niet mooi
Hunter mooi
Starfighter niet mooi
Fighting Falcon mooi
Lightning III niet mooi
Adri
Printable View
Kijkend naar Ruuds foto's bedacht ik me dat er (soort van) regelmaat zit in de KLu straaljagers.
Meteor mooi
Thunderjet niet mooi
Hunter mooi
Starfighter niet mooi
Fighting Falcon mooi
Lightning III niet mooi
Adri
Lightning III? Typefoutje Adri.
Groet, Ruud.
Nee Ruud, dat was bewust en ik hoopte dat iemand zou reageren.
- Lockheed P38 Lightning
- English Electric Lightning
- Lockheed Martin F-35 Lighting II
Je zou kunnen zeggen dat:
- De Limeys onterecht hun ‘Bliksem’ geen volgnummer gaven
- De Yankees onterecht hun derde ‘Bliksem’ nummer II gaven.
Adri
Maar ja, de 'limeys' hebben niets met die ex-kolonie te maken en bouwen maar één English Electric model, dus dat is gewoon een Lightning.
En die yankees die willen weer niets van zo'n apparaat met vreemd gestapelde motoren weten, dus die tellen alleen de Lockheed producten.
Simpel eigenlijk. ;)
LOL Archer. Ik ben geneigd om de schuld toch bij de Engelsen van English Electric te leggen, door het negeren van de naam van de P38. Toch niet de minste, want welke andere kist had de Mitsubishi van Isoroku Yamamoto op zo’n grote afstand kunnen onderscheppen en neerschieten. En stel je eens voor dat de Amerikanen een naoorlogse jager Spitfire of Hurricane hadden genoemd. Het huis zou te klein zijn geweest.
Adri
Hmm.. Moeten we niet even in aanmerking nemen dat de Britten voor wat betreft de naamgeving van vliegtuigen een hele lange traditie hebben in het gebruik van namen die niet zozeer een samenstelsel van een letter en een getal zijn, maar de naam van een stad, een natuurfenomeen of iets anders? De typeaanduiding van een vliegtuig begon bij de Britse vliegtuigbouwers altijd met een naam. Verschillende versies van een type kregen 'mark'. dat was wel een getal, zij het in Romeinse cijfers.
Dat gegeven zie je ook terug in de gewoonte van de Britten om Amerikaanse types die bij de RAF in dienst kwamen zonder meer van een naam te voorzien: de Dakota (C-47), de Mustang (P-51) en de Harvard (T-6), bijvoorbeeld. Namen die door de Amerikanen tot op de dag van vandaag volledig worden genegeerd: een Mustang blijft voor hen een 'Pee-fifty-one'. Desondanks zijn de betreffende types toch vaak bekender geworden onder de Britse naam.
De P-38 heeft, voor zover ik weet, nooit in grote getale bij de RAF gevlogen. Ik vermoed derhalve dat de naam 'Lightning' voor de P-38 van Amerikaanse oorsprong is. Maar in die zin is het een voor die tijd merkwaardige uitzondering op de regel.
Dat de Britten hun English Electric straaljager dus zonder meer 'Lightning' noemden en niet 'Lightning II' lijkt me derhalve volledig terecht.
Nou.. okee; er waren meer Amerikaanse vliegtuigen met een echte naam.
Maar de rest van m'n verhaal blijft staan; bij de Britten was het een vast gegeven. Bij de Amerikanen niet. Bovendien valt op dat heel veel van de Amerikaanse vliegtuigen die wèl een naam kregen bij de U.S. Navy dienden. Daar was men in die dingen wat consequenter..
Skytrain (Dakota)
'k Vind Blitz helemaal niet op Lightning lijken
'k Wist niet dat ze EN praten in FR
Sorry voor de uitweidingen Ruud. Je moet maar zo denken, 't heeft allemaal (een beetje) te maken met de Klu.
Adri
Wat betreft je laatste opmerking: ik ben niet bang voor een beetje discussie, ondanks het gegeven dat deze begon met de opmerking van Breeze, die wat mij betreft ook vooral een persoonlijke mening was en weinig steekhoudend.
Hoewel het nogal èrg specifiek wordt is het best aardig om er even op door te gaan.
De types die hier opsomt hebben, met uitzondering van de Fairey III, gemeen dat ze nooit door de RAF of FAA in gebruik zijn genomen. Het zijn voor het grootste deel prototypes die nooit in serieproductie zijn gegaan of, als dat wèl het geval was, alleen door niet-Britse gebruikers zijn aangekocht.
Vraag: van wie waren die namen voor Britse vliegtuigen afkomstig? Van de gebruiker (Air Ministry RAF, FAA etc.) of van de fabrikanten?
Wat de Fokker T.VIII en de Cierva C.30 in je lijstje doen begrijp ik niet zo goed, plagerijtje of geen plagerijtje.
Ja, Breeze; je opmerking zorgt voor nogal wat consternatie!
Het is duidelijk dat ik je mening dat de English Electic Lightning eigenlijk Lightning II had moeten heten niet deel, maar het onderwerp waarom de Britten aan veel operationele vliegtuigen een eigen naam gaven en de Amerikanen soms ook, maar zo lijkt het , minder consequent, is best interessant. Of lijkt dat alleen maar zo omdat dit vooral geldt voor de typen uit de tweede wereldoorlog, waarin de Amerikaanse typen vaak onder hun Engelse naam bekender werden dan onder hun Amerikaanse?
Start een nieuw draadje als je Ruud niet voor de voeten wilt lopen, zou ik zeggen. Gebeurt er weer eens wat op dit ingeslapen forum.
Mijn startbijdrage was alleen bedoeld als een uiting van een (kleine) ergernis aangaande het gebruiken en opvolgend nummeren van dezelfde vliegtuignaam. Heb het altijd weinig chic gevonden van de Britten van EE dat ze een beroemde naam uit WOII gebruikten voor hun dubbele kachelpijp. Temeer als je bedenkt wat er gebeurd zou zijn als de Amerikanen in die tijd een grote Engelse naam gebruikt zouden hebben. De Lockheedboys neem ik het minder kwalijk dat ze de JSF, Lightning II hebben genoemd, maar vind het wel blijk geven van ideeënarmoede.
Wat is daar ‘weing steekhoudend’ aan?
Lijkt me wel een goed idee om Mathieu te vragen om deze riedel van oprispingen te scheiden van het KLu draadje, voordat Ruud boos wordt.
Adri
Nou, om even met het eerste (startbijdrage) te beginnen: eigenlijk ging je al off-topic met het lijstje KLu-types dat je opsomde, met daarbij de kwalificatie "mooi"/"niet mooi". Die indeling vond ik al tamelijk subjectief: de Thunderjet vind ik namelijk helemaal geen lelijk vliegtuig, maar goed; over smaak valt niet te twisten.
Dat je vervolgens begint over de vermeende plicht van de Britten om hun Lightning van de toevoeging "II" te voorzien, omdat er al een Amerikaanse Lightning was geweest, gaat nèt een stap verder. Ook de suggestie dat er veel herrie zou zijn gemaakt van Britse zijde als de Amerikanen een vliegtuig een naam zouden hebben gegeven, die al eerder door de Britten was gebruikt, vind ik nogal ver gezocht. Hoe zou je dat aannemelijk willen maken? Ik heb er nooit een voorbeeld van gezien.
De eerste Amerikaanse Lightning was een vliegtuig uit een heel ander tijdsgewricht dan de EE Lightning; de laatste P-38 was al jaren uit dienst toen de eerste EE Lightning verscheen. 'Operationele verwarring' (je begrijpt wel wat ik bedoel) was dus bij voorbaat uitgesloten. Ik kan me ook niet herinneren dat de Amerikanen zelf er ooit praat over hebben gemaakt. Dus waarom zou jij dat wèl doen?
Ik vind het dus eigenlijk een discussie over niks. Maar dat is vanzelfsprekend ook maar een mening
Ik stelde nog een serieus bedoelde vraag over de herkomst van de Britse vliegtuignamen, maar daar ga je dan weer niet op in.
Tenzij er verder nog wat feitelijks kan worden gemeld, moeten we hier maar bij laten, denk ik.Citaat:
Lijkt me wel een goed idee om Mathieu te vragen om deze riedel van oprispingen te scheiden van het KLu draadje, voordat Ruud boos wordt.
Adri
Cierva C.30 Army cooperation training RAF
Fokker T.VIII - No. 320 (Netherlands) Squadron RAF
gewoon uit de lijst van wikipedia : List of aircraft of the United Kingdom in World War II
Je bent een slechte verliezer HansV.
Of dit draadje nog veel berichten zal opwekken weet ik ook niet, maar nu Mathieu de moeite heeft genomen, zal ik de spits afbijten.
Ik herhaal de vraag die ik eerder in een andere post stelde: welke instantie in het Verenigd Koninkrijk bepaalde de namen die vliegtuigen kregen? In het geval van militaire types lijkt het logisch dat dit het Air Ministry was. Maar ook vliegtuigen voor de civiele markt hadden namen. Kwamen die van de fabrikanten? Mogelijk is het antwoord in de literatuur terug te vinden, maar ik kan er zo één-twee-drie niet vinger op leggen.
Verder bedacht ik me, tijdens het schrijven van dit berichtje, nog iets over het herhaalde gebruik van bepaalde namen.
De Britten hebben dat in tenminste één geval dat me direct voor de geest kwam gedaan. Zelfs bij vliegtuigen die uit dezelfde fabriek kwamen. Er zijn namelijk 2 Hawker Fury's geweest. De eerste was een tweedekker-jager, die in 1929 zijn eerste vlucht maakte. Aan het eind van de tweede wereldoorlog kwam Hawker met een nieuwe Fury, een verder ontwikkeling van de Tempest. Die Fury ging nooit in serieproduktie, maar de marine variant, de Sea Fury wèl.
Nu ik de eerste Fury opzoek op Wikipedia zie ik overigens dat het prototype (van Hawker?) de naam Hornet had gekregen. Dit werd op last van het Air Ministry veranderd in Fury. Ook leuk: er werd nog een ander type ontwikkeld op basis van dezelfde specifikatie; de Fairey Firefly II. Die echter nooit in serieproduktie ging. Zoals wij allen weten volgde ruim 10 jaar later nóg een Fairey Firefly (zonder de toevoeging III).
Lees je dan weer het Wikipedia artikel over de Fairey Firefly II, dan kom je er achter dat er ook nog een competitie was tussen een marine-uitvoering van de Firefly II en de Hawker Nimrod (dit was de marine-uitvoering van de eerste Fury). Waar bij dus weer blijkt dat het meerdere malen gebruiken van dezelfde naam voor de Britten geen enkel probleem was. Ver ná de tweede wereldoorlog verscheen er een maritiem patrouillevliegtuig en onderzeeboootbestrijder die ook Nimrod werd genoemd.
Ik hoop hiermee ook duidelijk te hebben gemaakt dat hergebruik van vliegtuignamen van alle tijden is en dat de naamgevers zèlf daar kennelijk nooit veel problemen mee hebben gehad.
De fabrikant, maar er was ongetwijfeld best overleg met de Air Ministry. Zie dit artikel over een bekend type:https://sidewinderwatches.co.uk/blogs/news/the-taming-of-the-shrew
Waarbij wel de kanttekening moet worden geplaatst dat dit niet 100 jaar hetzelfde is gebleven, we praten hier specifiek over vlak voor WWII. De USofA heeft meerdere systemen gekend om vliegtuigtypes aan te duiden die voornamelijk van de Army Air Force en de Navy uit kwamen en pas later gesynchroniseerd zijn (kijk even naar de A-26/B-26 bijvoorbeeld, of de F9F/F-9 en dergelijke types). Aan de civiele kant is het geheel een free-for-all met diverse 'systemen' die totaal niet aan elkaar te koppelen zijn. Wat dat betreft: probeer niet teveel systeem te ontdekken in iets wat nooit georganiseerd is. Daar krijg je alleen maar hoofdpijn van.
Het verhaal van Mitchell en zijn weerzin tegen de naam Spitfire kende ik. 'Shrew' was overigens ook een wat ambivalente keus, want het woord kent twee betekenissen: 'spitsmuis' en 'kenau'. Van dat Nederlandse woord zullen de meesten van jullie de betekenis nog wel kennen, denk ik. Voor de naam Spitfire werd dus al door de fabrikant besloten, maar dat het Air Ministry soms druk uitoefende op de naamgeving bleek al uit de verandering van 'Hornet' in 'Fury'.
Voor het overige ben ik het helemaal met je eens. De naamgeving van vliegtuigen is internationaal een chaotische aangelegenheid, waar buiten de nummering, weinig systeem in zit.