Het verhaal van Bob Hoover

[Breeze]

De verhalen die in Duitsland rondgingen waren waarschijnlijk een mengeling van wat men verwachtte en van wat er werkelijk gebeurde.

Dit zal ongetwijfeld waar zijn, maar veel vrouwen in 1945 in het oostelijk deel van Duitsland zullen deze opmerking niet willen beamen.

De officiële Duitse berichtgeving dikte die verhalen ook flink aan, omdat men aannam dat het de bereidheid om zich tot de laatste man te verdedigen aanzienlijk versterkte.

Ben ik het dus helemaal mee eens.

als je doorscrollt naar 'Answers - edit 1' wordt een officieel document geciteerd dat stelt dat, op enkele uitzonderingen na, alle Amerikaanse krijgsgevangen die door de Russen uit Duitse krijgsgevangenkampen zijn bevrijd, naar huis zijn teruggekeerd.

In ons te vertalen boek 'Two Gold Coins and a Prayer', zijn we eerder uitspraken en stellingen tegengekomen, die aantoonbaar onjuist waren. Bedankt voor dit uitzoekwerk.

Even nog algemeen. Geruchten zijn van alle tijden, maar vooral in oorlogstijd, wanneer iedereen snakt naar b.v. goed nieuws over de bevrijding, is er een versterkte geruchtenmachine aktief. Dus de verhalen over de onvriendelijke behandeling van overwonnenen door de soldaten van het oprukkende Rode Leger, zullen zeker zijn aangedikt, maar waren doorgedrongen tot in alle lagen van de Duitse bevolking. En dus ook door de contacten tussen bewakers en bewaakten, in de POW kampen. In ons boek is er een hoofdstuk genaamd: “Come Fight With Us Against the Barbaric Asiatic East!”. In de laatste dagen van hun verblijf in Duitsland gebeurde dit:
Citaat
The Germans became desperate as the Russian offensive pushed farther and farther into the German countryside. Their losses were mounting, and they were running short of fighting men. For a few days a very up-beat and friendly German made the rounds through the various compounds of VII A, passing out full-page fliers to any of us Kriegies who would take them. He had a stack of these fliers, and he’d grin and smile and act as if he was actually on the winning team. Whenever he handed a flier to a curious Kriegie, he’d pat him on the back and shake his hand, never losing his ebullient smile. Curiosity got the better of me, so when he was making the rounds through our compound, I walked up to him to get one of the fliers. I got slapped on the back and had my hand shook, and walked away to read the thing.
Einde citaat

En zo beschrijft hij de inhoud:
The heading was addressed to “Soldiers of the British Commonwealth! Soldiers of the United States of America!” and it went on to explain how we were all—Germans, English and the entire Western world—in a decisive battle against the Red tide from Moscow and we must “choose between submission under a most brutal Asiatic rule—or a national existence in the future under European ideas, many of which, of course are your own ideals.”

Adri